رامك ( r mek ) ص . ع . اقامت كنندهء به جائى . و كسى كه بواسطهء مشقت و تعب در جائى اقامت كند . رام‌گير ( r mgir ) ا . پ . گريز و فراز . رامناد ( r men d ) ص . پ . مطيع و فرمان‌بردار . و فروتن و متواضع . و مكار و و محيل . و نام روز بيست و هشتم از هر ماه شمسى . رامندى ( r mandi ) ا . پ . لهجهء قديم مردم ايران در مكالمه . رامنى ( r meni ) ا . پ . جزيره‌اى در هندوستان كه از آنجا كافور مىآورند . راموز ( r muz ) ا . پ . كشتيبان و ناخدا . راموز ( r muz ) ا . ع . دريا و بحر . و اصل چيزى . و نمونه . راموس ( r mus ) ا . ع . گور و قبر . رامهرمز ( r m - hormoz ) ا . پ . شهرى در خوزستان . رامى ( r mi ) ا . پ . كسى كه مخترع ساز چنگ بوده . رامى ( r mi ) ص . ع . تيرانداز . و سنگ انداز . و از دست اندازندهء هر چيز . و تهمت زننده . ج : رماة . و صورت برج قوس . و رامى الصيد : شكارچى و شكار كنندهء نخجير . رامى ( ramiyy ) ص . پ . منسوب برامهرمز . رامياد ( r my d ) ا و ص . پ . مطيع و فرمانبردار . و نام روز بيست و هشتم از هر ماه شمسى . راميار ( r my r ) ا . پ . چوپان و گوسپند چران . راميتن ( r mitan ) ا . پ . قصبه‌اى از ملك بخارا و موطن خواجه على مشهور به حضرت عزيزان . رامين ( r min ) و رامينه ( r mine ) ا . پ . نام عاشق ويس . ران ( r n ) ا . پ . فخذ و آن جزء از بدن انسان و ديگر حيوانات كه در ما بين كمر و زانو واقع شده . و انغوزه . و درخت انغوزه . و ران افشردن : انگيختن و تحريك كردن . و مهميز زدن و راندن اسب . ران گشادن : سوار شدن بر اسب . و راه رفتن . و فرود آمدن از مركب . و عيب ظاهر كردن و برهنه شدن . ران ( r n ) ص . پ . راننده و دفع كننده و ردكننده و نفىكننده . و سخنران : متكلم و خطاب‌كننده . و كسى كه سخن را دراز كند . و قلبه ران : شخم كنندهء زمين جهة زراعت . و كامران : كامياب و متمتع و با عيش و عشرت . ران ( r n ) ا . ع . موزه مانندى است و درازتر از آن مگر قدم ندارد . و كشورى در سر حد آذربايجان . رأن ( ra'n ) م . ع . رانه رأنا ( از باب فتح ) : گوش كرد سخن ويرا و قبول نمود . و احمق و سست گردانيد او را . و حكم بر سفاهت وى كرد . رانا ( r n ) ا . پ . انار . و حاكم . و راجهء هند . رانة ( r nnat ) ا . ع . زنى كه آواز گريه را در حلق بگرداند . رانج ( r naj ) ا . پ . نارگيل و جوز هندى . رانج ( r nej ) و ( r naj ) ا . ع . يك نوع خرمائى تابان سياه . و جوز هندى . و نارگيل . رانجة ( r nejat ) ا . ع . واحد رانج يعنى يك خرماى سياه تابان . رانجو ( r nju ) ا . پ . پروانه . راندگان ( r ndag n ) پ . ج . رانده . راندگى ( r ndagi ) ا . پ . رد و دفع و طرد . راندن ( r ndan ) ف ل و م . پ . دفع كردن . و خارج كردن . و اخراج بلد نمودن . و مردود كردن . و بدر كردن و بيرون كردن . و اسهال آوردن و كار كردن شكم . و زور كردن و از پس رفتن و در پى رفتن و پيروى نمودن . و دور كردن . و مايل شدن بر يك ديگر . و اسب راندن : اسب را بشتاب راه بردن . و به آب راندن و يا در آب راندن : فريفتن . و باز راندن : دور كردن و دفع كردن . و با زبان راندن و يا بر زبان راندن : سخن گفتن . و بر دل راندن : به ياد آوردن . و ثنا راندن : ستودن و ستايش كردن . و حكم راندن : حكم كردن و فتوا دادن . و روز راندن : گذرانيدن روز . و سخن راندن : حرف زدن و تكلم كردن . و قلم راندن : نوشتن . و كام راندن : موافق ميل و خواهش عيش كردن . رانده ( r nde ) ص . پ . رد كرده و دفع كرده و مردود و مطرود . و اخراج بلد شده . و نفى كرده و منفى . رانش ( r nec ) پ . م ح . راندن . وا . طرد و دفع و راندگى و رد . و رحلت و انتقال و معزولى . و نفى . و سلب ضد ايجاب . رانع ( r ne ' ) ص . ع . بازى كننده . ج : رانعون . رانعون ( r neuna ) ع . ج . رانع . رانفة ( r nefat ) ا . ع . كرانهء استخوان نرم بينى . و كوشت بن كف دست . و پوست پارهء طرف بينى . و طرف باريك از جگر . و كرانهء آستين . و فرود سرين آدمى وقت قيام او و يا عام است . و فرود دنبه . و گليمى كه